Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Νεανικές ενοριακές συντροφιές κοριτσιών…




Οι νεανικές ενοριακές συντροφιές κοριτσιών της ενορίας του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς ήταν ένας πολύ σημαντικός πυλώνας του νεανικού έργου που τροφοδοτούσε πολλές από τις δραστηριότητες της ενορίας μέσα από ζωντανές και χαρούμενες συντροφιές. Σε όλες τις κατηχητικές βαθμίδες τα κορίτσια της ενορίας είχαν πολυπληθή και ενεργεί συμμετοχή και στελέχωναν πολλά τμήματα με κυριότερα, την νεανική χορωδία, το χορευτικό τμήμα και την θεατρική ομάδα. 

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Η κατακόμβη του Αγίου Νέστορα.





Στις 30 Νοεμβρίου του 1985 έγιναν τα θυρανοίξια του παρεκκλησίου του Αγίου Νέστορα στον Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς της γνωστής σε όλους μας κατακόμβης. Τα θυρανοίξια τελέστηκαν από τον Μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικο και τους Ιερείς της ενορίας αλλά και άλλων Ιερέων της Μητροπόλεως Πειραιώς καθώς και πλήθος πιστών ενοριτών που παρακολούθησαν με κατάνυξη την λαμπρή τελετή.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Στην γωνιά του Αγίου Γερασίμου…




 Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όπως έχουνε ξανά αναφέρει στην ενορία του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς υπήρξε μια τρομερή αύξηση των δραστηριοτήτων με την συμμετοχή εκατοντάδων  νέων της ενορίας μας. Από την πληθώρα των νεανικών συντροφιών και από την έλλειψη χώρου οι κατηχητικές συναντήσεις γινόντουσαν σε πολλά και αγαπημένα μέρη. Στο πνευματικό κέντρο, στην κατακόμβη του Αγίου Νέστορα, στον Ιερό Ναό. Μια αγαπημένη γωνιά για κατηχητικό ήταν στο προσκυνητάρι του Αγίου Γερασίμου που εκεί μαζευόμασταν για το μάθημα. Και ξεκινούσαν οι διηγήσεις, οι απορίες, τα αστεία, τα πειράγματα και τα τραγούδια. Αγαπημένη γωνία που κρύβει εκατοντάδες αναμνήσεις και φανερώνει και ζωή και όνειρα. Κυριακή σήμερα ημέρα κατηχητικού. Που να είναι όλα αυτά τα παιδιά σήμερα; Ελπίζω να μην λύθηκαν οι απορίες τους. Η ζωή κερδίζετε από τους διαρκώς ανήσυχους. Που είστε τώρα; Η γωνιά του Αγίου Γερασίμου περιμένει, δεν αντέχει την μοναξιά…

Κώστας Ζουρδός

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Ένας Φιλόθεος επί της γης…




Είχα αποφασίσει εδώ και αρκετό καιρό να γράψω ένα κείμενο για τον π. Φιλόθεο και το είχα σκιαγραφήσει στο μυαλό μου και με παίδευε. Ήταν ένας από τους αγαπημένους μου Κληρικούς και ήθελα να έβγαζε όλα τα συναισθήματα της ψυχής μου. Τελευταία είχα εξομολογηθεί και σε φίλο Κληρικό πως θα ήθελα πολύ να τον συναντήσω για να μας μιλήσει εκείνος για την ιερατική πορεία της ζωής του. Δεν γινόταν. Δεν πρόλαβα. Τώρα πρέπει να γράψω αλλιώς, μέσα σε έντονη συναισθηματική φόρτιση που δεν βοηθάει την ιστορική μνήμη, δεν την μπολιάζει με τις θύμησες που ταιριάζουν και την βουλιάζουν στην αμηχανία της απώλειας. Δεν πρέπει, δεν θα το ήθελε να είμαστε στεναχωρημένοι. Δεν μου αρέσει ο παρελθοντικός χρόνος που χρησιμοποιώ.

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Τηλεόραση URANIA…




Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κάνει την εμφάνιση της στην ελληνική αγορά η ιταλικής προελεύσεως τηλεόραση URANIA και δημιουργεί την λαχτάρα και την προσδοκία στο κοινό για την αγορά μιας τηλεοπτικής συσκευής. Τα χρόνια εκείνα λίγα σπίτια είχαν  τηλεόραση  γιατί το μέσο δεν ήταν τόσο διαδεδομένο και  το κόστος αγοράς ήταν απαγορευτικό. Μόνο στις οικογένειες των ναυτικών λόγω   καλύτερον εισοδημάτων υπήρξε η δυνατότητα αγοράς μιας τηλεόρασης που τις περισσότερες φορές τις αγόραζαν από χώρες του εξωτερικού. Η τηλεόραση URANIA έφερε την αλλαγή στην τηλεοπτική αγορά και ήταν η εταιρεία που δημιούργησε το πρώτο ελληνικό σίριαλ « το σπίτι με τον Φοίνικα » που μεταδόθηκε από την ΥΕΝΕΔ.

Η ζωή των Ορθοδόξων…





Τι θέλουνε οι άνθρωποι για να ξεκινήσουν την γιορτή. Μια όμορφη ηλιόλουστη μέρα, μια άδεια πλατεία, άφθονο κέφι, καλή διάθεση και πολύ αγάπη. Και ένα παλιό  κασετόφωνο με ένα μακρύ καλώδιο να τρέχει με κακό ήχο, που όμως δίνει τον εύθυμο σκοπό.

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Αρχίζει το ματς αδειάσαν οι δρόμοι…





Το κατηχητικό τελείωσε και από τον Ναό του Αγίου Βασιλείου ξεπρόβαλαν αλαφιασμένοι και χαρούμενοι οι πιτσιρικάδες. Τα φούτερ βγήκαν και φάνηκαν οι εμφανίσεις που έκρυβαν από σεβασμό στην ιερότητα του Ναού. Τα σκαλιά γέμισαν από παιδία που ανυπόμονα περίμεναν τον χωρισμό των ομάδων. Οι αρχηγοί πήραν θέση και το αμπε-μπα-μπλόμ ξεκίνησε. Ο νικητής διαλέγει πρώτος. Δεν είναι επίσημος αγώνας ενοριών, ούτε και ομάδων από τις γειτονιάς. Είναι οικογενειακό διπλό. Με το ίδιο ενδιαφέρον όμως και το πείσμα για την νίκη.

Η ομάδα με την άσπρη διαγώνια ρίγα…




Ποια είναι αυτή η ομάδα με την άσπρη διαγώνια ρίγα στα σκαλιά του Αγίου Βασιλείου;  Από την νεότερη γενιά των παιδιών της ενορίας του Αγίου Βασιλείου με αρχηγό τον Χαράλαμπο Χάλαρη. Για να δούμε τους θυμάστε τους υπόλοιπους και το όνομα της ομάδας;

Κώστας Ζουρδός

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Εθνική των Αναγνωστών….





Ο Αναγνώστης στην Ορθόδοξη και στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είναι αυτόνομος βαθμός κατώτερου κληρικού, που εμφανίζεται στα πρωτοχριστιανικά χρόνια, του οποίου η διακονία έχει να κάνει με την ανάγνωση αγιογραφικών κειμένων που αναγιγνώσκονται στις χριστιανικές ακολουθίες κατά την τέλεση των Ιερών Μυστηρίων. Συνήθως ο βαθμός του Αναγνώστη αποτελεί προπαρασκευαστικό στάδιο για την είσοδο κάποιου στον ανώτερο κλήρο χωρίς αυτό να αποτελεί αποκλειστική προϋπόθεση, ενώ αρκετές φορές απονέμεται και στους ιεροψάλτες. Η χειροθεσία κάποιου σε αναγνώστη γίνεται από τον Επίσκοπο με την ανάγνωση ειδικής ευχής. Ο κύριος λόγος της δημιουργίας αυτής της ειδικής τάξης κληρικών ήταν η ανάγκη για πρόσωπα με εξειδικευμένη καλλιέργεια στην ανάγνωση των Γραφών.

20 Σεπτεμβρίου 1926…





 Κάπου στο Βαρθολομιό Ηλείας πριν από 91 ολόκληρα χρόνια γεννιέται εκείνος που θα αλλάξει την ιστορία μιας τοπικής Εκκλησίας, θα γράψει με την δράση του τις σπουδαιότερες σελίδες της νεότερης εκκλησιαστικής ιστορίας και θα γίνει ο σημαντικότερος εσωτερικός ιεραπόστολος στην ιστορία της Εκκλησίας. Σε  πολλούς από εμάς θα καθορίσει την μοίρα και τη ζωή μας. Θα μας πάρει από την αφάνεια και θα μας βάλει στο προσκήνιο. Θα δώσει υπόσταση στα όνειρα μας. Πάντα με κόπους, θυσίες και αγάπη.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Το μπλε βιβλιαράκι του Κατηχητικού…


Τώρα που ο Σεπτέμβρης "φόρτωσε" τις μέρες του για τα καλά. Τώρα που το καλοκαίρι τελείωσε  και οι διακοπές  μας  έχουνε κιόλας ξεχάστει. Τώρα που τα σχολεία άνοιξαν και όπως λέει και ο σοφός λαός "κάθε κατεργάρης γύρισε στο πάγκό του". Τώρα που οι αναμνήσεις από τις φετινές διακοπές αρχίζουν και ξεθωριάζουν από την μονότονη καθημερινότητα και πάνω στην βαρετή και αναγκαία προσπάθεια να ντύσω σχολικά βιβλία, θυμήθηκα το μπλε βιβλιαράκι του κατηχητικού.

Αγία Σοφία Πειραιώς: Αγωνίσου ο Χριστός είναι μαζί σου…




Πριν λίγες ημέρες στις 17 Σεπτεμβρίου πανηγύριζε ο Ιερός Ναός της Αγίας Σοφίας Πειραιώς και εκατοντάδες πειραιώτες από όλες τις συνοικίες του Πειραιά, παρακολούθησαν τις λατρευτικές εκδηλώσεις αυτής της σημαντικής ενορίας. Η ενορία της Αγίας Σοφίας Πειραιώς έχει την δική της ξεχωριστή πορεία στην ιστορία της τοπικής μας Εκκλησίας  και είχε ισχυρούς πνευματικούς δεσμούς με την ενορία του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς αλλά και με άλλες ενορίες της Μητροπολιτικής μας περιφέρειας. Στην ενορίας της Αγίας Σοφίας υπήρχε μια αξιόλογη δράση με κατηχητικές συντροφιές, με χορευτικά συγκροτήματα, με θεατρική ομάδα και με πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η παραπάνω φωτογραφία  αν η έρευνα μας είναι σωστή, είναι από μια γιορτή λήξης των κατηχητικών σχολείων της ενορίας το 1984-1985 στην πλατεία του Ναού με εκατοντάδες ενορίτες να παρακολουθούν την εκδήλωση με ενδιαφέρον. Τις  εκδηλώσεις της ενορίας της Αγίας Σοφίας Πειραιώς παρακολουθούσαν και στελέχη από πολλές ενορίες της Μητροπόλεως μας και από την ενορία του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς. Και πάντα επίκαιρο το μήνυμα της: Αγωνίσου ο Χριστός είναι μαζί σου...

Κώστας Ζουρδός 

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Και όσα τραγούδια σου έχω στείλει είναι από μένα τον Βασίλη…




Η ενορία του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς είχε στην ποιμαντική της ευθύνη την δύσκολη και κρίσιμη διακονία του Νοσοκομείου Μεταξά που βρίσκετε ακριβώς πίσω από το Ιερό του Ναού. Ένας εφημέριος Ιερέας είχε οριστεί υπεύθυνος για την πνευματική ανακούφιση των ασθενών και των συνοδών τους και  η ενορία, όλα τα τμήματα των νεανικών συντροφιών προσπαθούσαν με διάφορες δράσεις να απαλύνουν λίγο των πόνο και την αγωνία των αδερφών που βρίσκονταν στο κρεβάτι του πόνου.

Παλιά μας όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί...





Ο χρόνος περνάει και μας αλλάζει και τα αλλάζει όλα και γύρω μας και μέσα μας. Παλιά όνειρα που έγιναν αλλά που τα αφήσαμε γιατί έπρεπε και άλλα που δεν τα τολμήσαμε στον καιρό τους. Νέες δυνατότητες  και νέοι στόχοι κεντρίζουν τώρα τη ζωή μας. Κάποιοι άλλοι είναι στις προτεραιότητες μας και τα όνειρα τους πολεμάμε να στηρίξουμε να τους δώσουμε υπόσταση να τα πάμε από το όνειρο στην πραγματικότητα. Δεν μας έχουν ανάγκη,τα καταφέρνουν και μόνοι τους και μας κάνουν χαρούμενους. Μια τέτοια είδηση  για έναν νέο άνθρωπο που στεριώνει βήμα - βήμα το όνειρο του και βαδίζει στην υλοποίηση του, τον Χαράλαμπο Κολτουκτσόγλου που την παραμονή του Σταυρού χειροθετήθηκε αναγνώστης και πάει για τα υψηλά και μας κάνει όλους υπερήφανους. Είναι από γερά θεμέλια που χτίστηκαν με την αγάπη και την τόλμη.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Κάθε Κυριακή κάτι άλλο…


Στις 30 Οκτωβρίου του 1988 η Μητρόπολη Πειραιώς αρχίζει μια σπουδαία σύγχρονη ιεραποστολική διακονία, ένα όνειρο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς Καλλίνικου, την ημέρα εκείνη για πρώτη φορά βγαίνει στον «αέρα» το πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού      « Πειραϊκή Εκκλησία». Το πρόγραμμα του Ραδιόφωνου ξεκινάει στην αρχή να εκπέμπει στο λεκανοπέδιο Αττικής και το ηχητικό του σήμα με την φωνή του Πρόδρομου Δασιγένη μπαίνει στα σπίτια των Πειραιωτών και στην συνέχεια σε όλη την Ελλάδα.

ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ...ΚΑΛΗΜΕΡΑ



Δε λέω πώς δεν έχεις δίκιο να πικραίνεσαι.
Γέμισε ο τόπος σαλτιμπάγκους που ξεπουλούν
στους πάγκους τους το μέλλον σου.
Γέμισε ο τόπος καταπατητές, που μεταμφιεσμένοι
σε σωτήρες ακολουθούν σαν σκυλιά τα βήματα σου.
Δεν λέω πως δεν έχεις δίκιο να μπλοκάρεις.
Σου σερβίρουν σε κονσέρβες αποφάσεις που δεν διάλεξες.
Ψάχνουν μεθοδικά να σε απελάσουν από την ψυχή σου.
Να κρεμάσουν τα σχέδια σου ανάποδα, σαν νυχτερίδες,
στους πασσάλους που οριοθετούν τον ορίζοντα σου.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Ρακένδυτες ελπίδες στο περιθώριο του κόσμου…



                                                         Στην Μοναχή Μαρκελλα



Λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα και μια ανάσα από την πόλη της Κορίνθου βρίσκεται μια πνευματική όαση, μια Μοναστική Αδελφότητα, το Ιερό Ησυχαστήριο του Τιμίου Σταύρου Μαψού Κορινθίας. Ένα πνευματικό καταφύγιο για κάθε πονεμένο άνθρωπο που προσπαθεί να βρει τα πνευματικά του πατήματα έστω και για λίγο μακριά από την σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης απνευμάτιστης κοινωνίας. Σαράντα και πλέον μοναχές, ντυμένες το τιμημένο ράσο του αγώνα, της αυταπάρνησης, του μαρτυρίου, και της αγάπης αγωνίζονται καθημερινά για την εσωτερική καλλιέργεια του εαυτού τους αλλά και του κόσμου. Έναν κόσμο που θέλουν να τον κάνουν καλύτερο όχι με την βία αλλά με την ελευθερία της αγάπης, όχι με ιδεολογία αλλά με την δύναμη της προσευχής, όχι με πολύβουη φλυαρία αλλά με την εύλαλη σιωπή, όχι με όπλα και τεχνολογία αλλά με κομποσκοίνι. Σαράντα μοναχές που έχουν ξεριζώσει τον κόσμο από μέσα τους, που έχουν εγκαταλείψει κάθε κοσμική φιλοδοξία και μεγαλοπρέπεια, που τρέχουν από διακόνημα σε διακόνημα με φθαρμένο μπαλωμένο ράσο, που δίνουν από αγάπη για τους συνανθρώπους τους όλη τους την ύπαρξη γνωρίζοντας πως το μόνο κλειδί που οδηγεί στον παράδεισο που τόσο ποθούν και για αυτόν αγωνίζονται είναι η αγάπη. Ανάμεσα στις μοναχές βρίσκεται και η Μοναχή Μαρκέλλα η δικιά μας  κατά κόσμων Μαριάνθη ( Λαμπρινούδη ) ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.

Αύριο είναι Αγάπη...




Η αγάπη δεν φανερώνεται εύκολα στο λόγο αλλά στο βλέμμα της ευσπλαχνίας.

Η αγάπη δεν καταστρέφεται με την αδιαφορία αλλά ενδιαφέρεται για την αδυναμία του άλλου.

Η αγάπη δεν τρέχει μαζί με τον θυμό αλλά τον προσπερνά με γρήγορο βηματισμό για να συναντήσει την αδελφή της την ταπείνωση.

Η αγάπη δεν κοιμάται χωρίς να συγχωρήσει τον άλλον.

Η αγάπη δεν καταδικάζει τον άλλον αλλά σταυρώνεται και δεν σταυρώνει.

Η αγάπη δεν φοβάται.

Αύριο, ας ξεκινήσουμε...

Ας μην αφήνουμε το χρόνο να φεύγει. Κάποια μέρα θα ειναι πολύ αργά για να δείξουμε την αγάπη μας.

 Ας ξεκινήσουμε…

Κώστας Ζουρδός